BabyPaka. Aflevering 5: Eli en een dag vol kleine zorgen

In de vorige aflevering ontdekte Riko dat moed een klein stapje kan zijn dat je samen zet. Op de achterkant van het gevonden briefje zag Eli druppels, kruimels, een hartje en een kommetje. Het leek op een uitnodiging voor een avontuur vol kleine zorgen.

Sporen bij de plank

Eli zag als eerste een dun spoor van kruimels. Ze kwam niet meteen in actie. Ze controleerde of iedereen schone pootjes had en of het doosje met vondsten dicht was. Zibi wilde de kruimels tellen, Momo stelde een wedstrijd voor waarbij ze eroverheen sprongen en Guga tekende een eenvoudig kaartje. Riko controleerde of het spoor niet onder zware dozen door liep. Hugo pakte een klein zacht handdoekje.

Achter de plank vonden ze een houten kommetje dat op zijn kant lag. Ernaast zat een klein pluchen vogeltje met een gekreukt vleugeltje. Het leek niet bang, maar eerder moe. Eli ging op enige afstand zitten en vroeg zachtjes: — Heb je hulp nodig, of wil je eerst even rust? Het vogeltje knipperde met zijn ogen en wees met zijn snaveltje naar de verspreide zaadjes.

Zorg begint met een vraag

Momo wilde meteen alles snel opruimen, maar Eli herinnerde hem eraan dat helpen niet betekent dat je de hele situatie overneemt. Zibi vroeg het vogeltje welke zaadjes van hem waren. Guga maakte twee kleine plekjes klaar: één voor de schone spullen en één voor de spullen die apart gelegd moesten worden. Riko pakte het kommetje op en Hugo legde een klein handdoekje neer als een rustig plekje.

Het vogeltje liet zien dat zijn vleugeltje niet kapot was — er zat een dun lintje in verstrikt. Eli trok er niet hard aan. Ze vroeg Riko het uiteinde vast te houden en Zibi te zoeken waar het lintje een lus vormde. Momo vertelde een zacht grapje om de tijd wat prettiger voorbij te laten gaan. Even later gleed het lintje er zonder rukken af.

Eli veegde het kommetje schoon met een schoon doekje en schonk er een beetje water in dat ze in een afgesloten bekertje hadden meegenomen. Ze beloofde niet dat alles meteen perfect zou zijn. Ze zei alleen: — We hebben rustig en samen gedaan wat we konden. Het vogeltje dronk, schudde zijn vachtje uit en strekte zijn vleugeltje.

Een dag vol kleine zorgen

Op de terugweg merkte Eli nog een los strikje bij de doos, een verloren zakdoekje en een vermoeide Hugo op. Ze probeerde niet alles tegelijk te doen. Guga knoopte het strikje vast, Riko raapte het zakdoekje op en Hugo kreeg even rust. Zorg die vrienden met elkaar deelden, voelde lichter en niemand voelde zich buitengesloten.

Op de bodem van het kommetje lag de volgende aanwijzing: een papieren sneeuwvlok met een sterretje in het midden. Momo vond dat hij eruitzag als een versiering. Zibi zag op de achterkant drie stippen en een spiraal. Guga stopte de sneeuwvlok in een droog vakje van de doos. Eli vroeg iedereen eerst de eigen snack op te eten en de pootjes te wassen. Het avontuur gaat makkelijker verder als je ook goed voor jezelf zorgt.

Strippanelen

• Paneel 1: Eli ziet het omgevallen kommetje. ‘Laten we het eerst vragen.’
• Paneel 2: Paka ontwart het lint. ‘Rustig aan, niet trekken.’
• Paneel 3: Het vogeltje drinkt water. ‘Een beetje zorg maakt verschil.’
• Paneel 4: Eli houdt het papieren blaadje vast. ‘Waar zal dit ons naartoe brengen?’

De volgende keer

Het papieren blaadje rook naar kaneel en verf, en Momo zag er al het begin van een groot kerstspel in. Maar voordat zijn ideeënfabriek op gang komt, moet Paka de spiraal ontcijferen. Zes verschillende karakters, één Paka.

Als aanvullende inspiratie voor dagelijkse routines kun je een kijkje nemen in de collectie Voeding. Stem elk product af op de leeftijd, de instructies en het ritme van je eigen huishouden.

Avondreflectie

Die avond schreef Eli drie zinnen in haar notitieboekje: vraag het voordat je helpt; doe één ding tegelijk; vergeet niet zelf uit te rusten. Zibi voegde er een vierde aan toe: controleer of je het probleem goed begrijpt. Momo tekende er een lachend kommetje bij. Riko borg het lint op, Guga ruimde de kruimels op en Hugo deed het lampje uit. Het vogeltje bleef in het rustige hoekje tot het klaar was om verder te gaan.

Eli's kleine regel

Voordat iedereen in slaap viel, vroeg Eli of iedereen één kleine zorg van vandaag wilde noemen. Zibi vertelde over het controleren van de lus, Guga over het scheiden van schone en vuile spullen, Riko over een veilige route, Momo over een rustige grap en Hugo over een plek om uit te rusten. Eli glimlachte. — Zie je wel? Zorg is niet van één persoon. Iedereen kan een klein gebaar bijdragen.

Op de vensterbank bewoog het pluchen vogeltje een vleugeltje en liet een zaadje in de vorm van een traan voor hen achter. Guga stopte het naast het papieren blaadje. Het moest een aandenken zijn dat helpen begint met iets opmerken, maar pas ophoudt wanneer de ander weer op zijn eigen manier verder kan.

— Morgen beginnen we met uitrusten — zei Eli. Niemand protesteerde, want zelfs het spannendste avontuur heeft een rustig begin nodig.